Ang pangalang Pacquiao ay selyo na ng tagumpay, yaman, at dangal sa buong mundo. Ngunit sa likod ng dambuhalang anino ni Manny Pacquiao, isang bagong kuwento ng katatagan ang umuusbong—ang kuwento ni Manuel “Eman” Bacosa Pacquiao. Hindi man naging madali ang kanyang simula, ang mga “mapapait na karanasan” na kanyang pinagdaanan ang nagsilbing gasolina upang pandayin ang kanyang pagkatao at pangarap sa loob at labas ng lona.
Sa artikulong ito, ating hihimayin ang naging buhay ni Eman Pacquiao—mula sa pagiging biktima ng pambu-bully, ang hirap ng buhay sa Japan, hanggang sa pagtanggap ng kanyang tunay na pagkakakilanlan. Narito ang mga aral at tips sa pagharap sa mga hamon ng buhay base sa kanyang naging karanasan.
Ang Mapait na Simula: Kahirapan at Pang-aabuso
Bago pa man nakilala si Eman bilang anak ng Pambansang Kamao sa mata ng publiko, dumaan siya sa butas ng karayom. Bata pa lamang siya nang lumipad ang kanyang ina patungong Japan upang magtrabaho bilang waitress at itaguyod ang kanilang pamilya. Sa loob ng maraming taon, lumaki si Eman na malayo sa kanyang ama at madalas ay nakakaranas ng matinding hirap.
Isa sa pinakamasakit na bahagi ng kanyang kabataan ay ang pagkakaroon ng stepfather na naging mapang-abuso. Ayon kay Eman, ang perang ipinapadala ng kanyang ina mula sa Japan para sa kanilang pagkain at pag-aaral ay madalas nauubos lamang sa sugal (billiards) at bisyo ng kanyang stepfather. Sa halip na kalinga, bugbog at gutom ang kanyang dinanas.
Life Tip: Huwag Hayaang Tukuyin ng Iyong Kahapon ang Iyong Kinabukasan Ipinakita ni Eman na ang pagiging biktima ng pang-aabuso sa loob ng tahanan ay hindi dapat maging hadlang upang maging mabuting tao. Sa kabila ng mga latay at sakit, pinili niyang maging matatag at gamitin ang sakit na iyon upang protektahan ang kanyang pamilya sa hinaharap.
Pambu-bully at ang Unang Hakbang sa Boxing
Hindi rin nakaligtas si Eman sa lupit ng lipunan. Noong siya ay nag-aaral pa, madalas siyang maging target ng mga bully. Ang masakit pa rito, binubully siya dahil sa kanyang pagkakakilanlan bilang “anak ni Pacquiao” na tila ba isang hamon sa ibang bata na saktan siya. Uuwi siyang may sugat sa mukha, ngunit sa halip na makahanap ng pakikiramay, madalas pa siyang madagdagan ng saktan mula sa kanyang stepfather.
Sa edad na siyam na taon, sumali si Eman sa isang boxing match sa kanilang fiesta sa Tagum. Doon niya nakaharap ang isa sa kanyang mga bully sa paaralan. Bagama’t kapos sa hangin at stamina noon, ang karanasang iyon ang nagmulat sa kanya na ang boxing ay hindi lamang pagpapakitang-gilas, kundi isang paraan ng pagtatanggol sa sarili at pagkamit ng disiplina.
Life Tip: Gawing Motibasyon ang mga Kritisismo at Pananakit Sa halip na magtanim ng poot na mauuwi sa masama, ginamit ni Eman ang boxing bilang “outlet.” Ang kanyang galit ay ginawa niyang disiplina. Ang boxing ay naging paraan niya upang ipakita na mayroon siyang halaga at kakayahan
